چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر قابلیت اعتماد ادراک‌شده سازمان بر تعهد سازمانی و عملکرد شغلی کارکنان، با در نظر گرفتن نقش میانجی مدیریت منابع انسانی پایدار مبتنی بر رویکرد سه‌گانه، در میان مدیران و کارکنان اداری شاغل در هتل‌های پنج‌ستاره شهر تهران انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی و از حیث هدف، کاربردی محسوب می‌شود. جامعه آماری شامل کلیه مدیران و کارکنان اداری این هتل‌ها به تعداد تقریبی هزار نفر بوده که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه معادل دویست و سی نفر تعیین گردید. برای انتخاب نمونه‌ها، روش تصادفی خوشه‌ای متناسب به کار گرفته شد، بدین صورت که هر هتل به‌عنوان یک خوشه در نظر گرفته شد و از میان کارکنان اداری و مدیران هر خوشه، به‌صورت تصادفی افراد انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌های استاندارد با پایایی و روایی تأییدشده بود و داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که هر چهار فرضیه مورد تأیید قرار گرفتند؛ بدین معنا که اعتماد ادراک‌شده سازمان به‌طور مستقیم و مثبت بر تعهد سازمانی و عملکرد شغلی تأثیر می‌گذارد و همچنین مدیریت منابع انسانی پایدار با ابعاد سه‌گانه خود، به‌عنوان متغیر میانجی، این روابط را به‌طور معناداری تقویت می‌کند. به عبارت روشن‌تر، هنگامی که کارکنان نسبت به درستی گفتار و کردار سازمان اطمینان داشته باشند، بهره‌وری و دلبستگی شغلی آنان افزایش می‌یابد، اما این فرایند زمانی تشدید می‌شود که سازمان به‌طور همزمان به ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی مدیریت منابع انسانی نیز توجه کند. این نتیجه دلالت بر این واقعیت اساسی دارد که اعتماد به تنهایی کافی نیست، بلکه پایداری در شیوه‌های مدیریتی، نقش پلی را ایفا می‌کند که اعتماد را به رفتارهای مطلوب سازمانی تبدیل می‌سازد.