چکیده: تعیین حد گذار از استخراج روباز به زیرزمینی، به‌ویژه باتوجه‌به محدودیت‌های عملیاتی ناشی از استقرار تأسیسات کارخانه خط ۴ پلیکام گهر روش و تأثیر آن بر پیشروی استخراج روباز در معدن شماره ۲ گل‌گهر، یکی از مسائل کلیدی در طراحی و برنامه‌ریزی معدن و عامل مهمی در سودآوری و بهره‌برداری بهینه از ذخایر محسوب می‌شود. این پژوهش باهدف تعیین عمق گذار و بر پایه مدل‌سازی اقتصادی انجام شده است، به‌گونه‌ای که ارزش خالص بلوک‌های معدنی در دو سناریوی روباز و زیرزمینی با یکدیگر مقایسه شده‌اند. در این راستا، با استفاده از روش تفریق ارزش بلوکی و اولویت‌بندی استخراج، بلوک‌های دارای ارزش اقتصادی بالاتر در هر بخش شناسایی شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که با درنظرگرفتن عمق ۱۴۹۰ متر برای استخراج روباز و رعایت حداقل فاصله ۱۳ متر و حداکثر فاصله ۱۲۱ متر از تأسیسات کارخانه، در فاصله ۷۳ متری از کارخانه امکان گسترش پیت نهایی وجود دارد. همچنین، بر اساس مقایسه شیوه‌های نیکلاس اصلاح‌شده و معیارهای UBC، در نهایت روش تخریب در طبقات فرعی (Sublevel Caving) به‌عنوان گزینه مناسب برای استخراج زیرزمینی انتخاب شده و در نهایت، مدلی کاربردی برای تصمیم‌گیری در تعیین مرز انتقال ارائه شده است که می‌تواند مبنایی علمی برای برنامه‌ریزی‌های بلندمدت در این معدن باشد.