چکیده: پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر سوگیری‌های رفتاری بر تصمیمات مالی با توجه به نقش واسطه‌ی سریالی اعتماد بیش‌ازحد و اثرات تمایل انجام گرفت. روش پژوهش مطالعه حاضر، توصیفی- همبستگی بود، جامعه آماری این پژوهش شامل بیمه‌گذاران بیمه عمر در کشور عراق به تعداد نامحدود نفر است، بنابراین طب فرمول کوکران 384 نفر به عنوان نمونه به روش تادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه‌ بود و جهت پایایی از روش ضریب آلفا کرونباخ استفاده شد، که مقادیر این آماره برای همه متغیرها از 7/0 بیشتر به‌دست‌آمده و درنتیجه پرسش‌نامه دارای پایایی موردنظر می‌باشد و جهت تائید روایی از روایی محتوایی و صوری استفاده‌شده است، جهت روایی محتوایی، پرسش‌نامه در اختیار اساتید قرار گرفت و نظریات آن‌ها اعمال شد. جهت تحلیل فرضیه‌ها و مدل معادلات ساختاری از نرم‌افزار warpPLS استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که سوگیری‌های رفتاری، اعتماد بیش از حد تأثیر قابل توجهی بر تصمیمات سرمایه‌گذاری رابطه غیر مستقیم (منفی) معنادار وجود دارد ولی اثرات تمایل تأثیر قابل توجهی بر تصمیمات سرمایه‌گذاری بیمه‌گذاران بیمه عمر ندارد. سوگیری‌های رفتاری بر اعتماد بیش از حد تاثیر مستقیم و معنادار دارد و اما سوگیری‌های رفتاری بر اثرات تمایل بیمه‌گذاران بیمه عمر تأثیر نمی‌گذارند. و همچنان اعتماد بیش از حد در اثرات تمایل بیمه‌گذاران بیمه عمر نقش دارد. اعتماد بیش از حد، ارتباط بین سوگیری‌های رفتاری و تصمیمات سرمایه‌گذاری را میانجی‌گری می‌کند ولی اثرات تمایل، ارتباط بین سوگیری‌های رفتاری و تصمیمات سرمایه‌گذاری را میانجی‌گری نمی‌کند و همچنان اعتماد بیش از حد و اثرات تمایل به طور سریالی ارتباط بین سوگیری‌های رفتاری و تصمیمات سرمایه‌گذاری را میانجی‌گری نمی‌کنند.