چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برندسازی داخلی مبتنی بر جامعه یکپارچه بر تعهد به برند با در نظر گرفتن نقش میانجی‌گری دانش برند و هویت اجتماعی در میان کارکنان سه بخش منابع انسانی، بازاریابی و برند، و فروش و پشتیبانی در واحد مرکزی شرکت ارتباطات سیار ایران (همراه اول) انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و به‌ویژه مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل ۳۴۰ نفر از کارکنان رسمی سه بخش مذکور بود که بر اساس جدول مورگان، حجم نمونه ۱۸۱ نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌های استاندارد با پایایی و روایی تأییدشده بود. یافته‌های پژوهش نشان داد که هر ده فرضیه مطرح شده در سطح اطمینان ۹۵ درصد تأیید شدند. به‌این‌ترتیب، برندسازی داخلی مبتنی بر جامعه یکپارچه هم به‌طور مستقیم و هم از طریق دو مسیر میانجی جداگانه (دانش برند و هویت اجتماعی) بر تعهد به برند تأثیر مثبت و معنادار داشت. همچنین هویت اجتماعی به‌عنوان میانجی در رابطه بین برندسازی داخلی و دانش برند و نیز دانش برند به‌عنوان میانجی در رابطه بین هویت اجتماعی و تعهد به برند، نقش کامل و مثبتی ایفا نمودند. در بحث و تفسیر نتایج، پاسخ روشنی به سؤال اصلی تحقیق داده شد که رمز موفقیت برندسازی داخلی در همراه اول، نه صرفاً اعلام شعارهای برندی، بلکه ایجاد حس تعلق و هویت مشترک در کنار ارتقای دانش عمیق از برند است. این یافته از آن جهت مهم است که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری بر روی برند داخلی، زمانی به تعهد واقعی منجر می‌شود که کارکنان ابتدا برند را به‌خوبی بشناسند و سپس آن را بخشی از هویت خود بدانند. از سوی دیگر، این نتایج با یافته‌های پژوهشگران پیشین که بر نقش میانجی هویت و دانش در فرایند برندسازی داخلی تأکید داشته‌اند، هم‌سو و سازگار است.