چکیده: صنعت معدن به‌عنوان یکی از ارکان اقتصاد ملی نقش مهمی در تأمین مواد اولیه صنایع و ایجاد ارزش‌افزوده از منابع طبیعی دارد. در این میان مدیریت بهینه ذخایر کم‌عیار و بهینه‌سازی فرایند اختلاط مواد معدنی از چالش‌های راهبردی در عملیات معدنی است. معدن سرب و روی انگوران، بزرگ‌ترین تأمین‌کننده‌ی خاک روی در ایران، با تجمع حجم قابل توجهی از خاک سولفوره‌ی کم‌عیار در دپوها مواجه است. این ماده‌ی معدنی علی‌رغم حجم استخراج قابل توجه، فروش آن در سال‌های اخیر نسبت به سایر دپوها بسیار ناچیز بوده است. هدف اصلی این پژوهش، ارائه یک طرح اختلاط بهینه برای تبدیل این ماده‌ی معدنی به محصولی با صرفه اقتصادی و متناسب با نیاز کارخانه‌های فراوری است. بدین منظور ابتدا داده‌های جامعی از مشخصات فیزیکی، شیمیایی، حجم دپوها‌، هزینه‌های تولید و قیمت بازار جمع‌آوری شد. سپس یک مدل ریاضی از نوع برنامه‌ریزی خطی عدد صحیح مختلط توسعه داده شد که هم‌زمان سود خالص را حداکثر کرده و حداکثر میزان استفاده از دپوی سولفوره‌ی کم‌عیار را تضمین کند. عدم سازگاری بین محدودیت‌های راهبردی، کیفی و اقتصادی باعث عدم امکان‌پذیری مدل تدوین شده، شده است. سپس یک مدل تکمیلی با معرفی متغیرهای انحراف و یک تابع هدف جریمه‌ای طراحی شد که توانست بدون نقض محدودیت‌ها به یک راه‌حل عملیاتی دست یابد. نتایج نشان داد که با رعایت حداکثرعیار مجاز سولفوره‌ی روی، تمامی موجودی دپوی سولفوره‌ی کم‌عیار در ترکیب بهینه مصرف شده و سودی معادل 5/319 هزار میلیارد ریال به دست آمده است. تحلیل حساسیت نشان داد که افزایش انعطاف‌پذیری بازار فراتر از 9 درصد، به دلیل تمام شدن موجودی دپوهای سودآور، منجر به افزایش سود نخواهد شد. جهت ارزیابی پایداری راه‌حل، تحلیل حساسیت بر روی پارامترهای موثر و شبیه‌سازی مونت‌کارلو برای سنجش ریسک ناشی از عدم قطعیت عیار انجام شد. نتایج تائید کرد که راهکار پیشنهادی از پایداری بالا و ریسک مالی بسیار پائین برخوردار است. این پژوهش علائه بر ارائه یک راهکار عملیاتی و قابل اجرا، یک چارچوب تصمیم‌گیری برای مدیریت هوشمند منابع معدنی در شرایط ناسازگار فراهم کرده است.