چکیده: هویت حرفه‌ای معلم به‌عنوان یکی از پایه‌های اساسی آموزش مؤثر شناخته می‌شود؛ بااین‌حال، نقش عواطف در شکل‌گیری این فرایند، به‌ویژه در میان معلمان تازه‌کار زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در محیط‌های آموزشی کم‌برخوردار، همچنان به‌اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته است. این پژوهش به بررسی هویت عاطفی معلمان تازه‌کار زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در عراق می‌پردازد و بررسی می‌کند که چگونه تجربه‌های عاطفی آنان بر شکل‌گیری هویت حرفه‌ای‌شان در دوره گذار از آموزش پیش از خدمت به فعالیت تمام‌وقت در کلاس درس تأثیر می‌گذارد. این پژوهش با بهره‌گیری از طرح کیفی پژوهش روایی، سه معلم تازه‌کار عراقی زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی را به‌صورت هدفمند انتخاب کرده است که دارای حداکثر دو سال سابقه تدریس بوده و در مدارس متوسطه دولتی مشغول به کار هستند. داده‌ها از طریق روایت‌های تأملی مکتوب و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته تکمیلی گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون شش‌مرحله‌ای براون و کلارک تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش مسیری را نشان می‌دهد که با آرمان‌گرایی پیش‌بینانه، شوک عاطفی ناشی از واقعیت‌های حرفه‌ای، پنهان‌سازی عواطف در محیط حرفه‌ای، تجربه‌های غرور و رضایت، ناکامی‌های نهادی و در نهایت شکل‌گیری تدریجی تاب‌آوری مشخص می‌شود. این پژوهش با قرار دادن عواطف در جایگاه یکی از ابعاد سازنده هویت، نه عاملی حاشیه‌ای، به درک فرهنگی و زمینه‌مند از رشد حرفه‌ای معلمان در بافت عراق کمک می‌کند و پیامدهای عملی مهمی برای آموزش معلمان با رویکرد پاسخگو به نیازهای عاطفی، برنامه‌های مربی‌گری و برنامه‌های ورود و سازگاری معلمان تازه‌کار ارائه می‌دهد.