چکیده: پژوهش حاضر به بررسی تفاوت‌های سطح مهارت زبان انگلیسی میان دانشجویان کم‌درآمدی که از حمایت‌های تحصیلی (بورسیه یا کمک‌های آموزشی) برخوردارند و دانشجویان پُردرآمد در عراق می‌پردازد. علیرغم تأکید روزافزون بر اهمیت زبان انگلیسی به عنوان یک زبان جهانی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی همچنان عاملی تعیین‌کننده در دسترسی به آموزش با کیفیت و نتایج یادگیری محسوب می‌شود. این مطالعه همچنین به مقایسه میزان مهارت زبان انگلیسی بین این دو گروه و بررسی عواملی می‌پردازد که باعث تفاوت در عملکرد آن‌ها می‌شود. روش مورد استفاده در این پژوهش، روش ترکیبی (کمی-کیفی) است که داده‌های کمی را در قالب آزمون‌های استاندارد شده مهارت زبان انگلیسی و داده‌های کیفی را از طریق مصاحبه‌هایی که محیط یادگیری، منابع آموزشی و سطح انگیزه دانشجویان را بررسی می‌کند، با یکدیگر تلفیق می‌نماید. نمونه تحقیق شامل دانشجویان کارشناسی از دانشگاه‌های مختلف عراق با پیشینه‌های اقتصادی-اجتماعی گوناگون بود. برای تعیین تفاوت‌های معنادار در نمرات مهارت زبان، آزمون‌های آماری انجام شد و تحلیل مضمونی نیز درک بهتری از شرایط حاکم فراهم آورد. نتایج نشان می‌دهد که کمبودهای قابل توجهی در مهارت زبان انگلیسی وجود دارد، به طوری که دانشجویان پُردرآمد به دلیل دسترسی به آموزش خصوصی، ابزارهای فناورانه و همچنین مواجهه بیشتر با محیط‌های انگلیسی‌زبان، نتایج بهتری کسب می‌کنند. با این حال، دانشجویان تحت حمایت تحصیلی، انگیزه و انعطاف‌پذیری بالایی از خود نشان دادند و شکاف عملکردی تا حدودی کاهش یافت. این مقاله بر ضرورت تدوین سیاست‌های عادلانه آموزش زبان و ارائه حمایت بیشتر از زبان‌آموزان کم‌درآمد به منظور تسهیل تحرک اجتماعی و پیشرفت تحصیلی تأکید می‌کند.