چکیده: کنش ‌های داوطلبانه نقش کلیدی و تعیین‌کننده ‌ای در پایداری و اثربخشی فعالیت ‌های سازمان ‌های مردم‌ نهاد و خیریه ‌ها دارند و شناخت عوامل مؤثر بر این کنش ‌ها می‌تواند به بهبود عملکرد و ارتقای مشارکت اجتماعی منجر شود. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و رتبه ‌بندی عوامل مؤثر بر کنش ‌های داوطلبانه در سازمان‌ های مردم ‌نهاد و خیریه ‌ها است. این پژوهش از نوع کاربردی و دارای ماهیت آمیخته (کیفی–کمی) می‌باشد. در بخش کیفی، تحلیل ثانویه بر مصاحبه‌ های انجام‌شده در پروژه «سیمای نیکوکاری» اطلس خیر ایران صورت گرفت و مضامین مرتبط با عوامل مؤثر بر کنش‌ های داوطلبانه استخراج شد. یافته ‌های کیفی نشان داد که عوامل مؤثر در سه بعد اصلی حاکمیتی، سازمانی و فرهنگی–اجتماعی قرار می‌گیرند. در بخش کمی، تکنیک تصمیم‌گیری سلسله ‌مراتبی فازی (FAHP) برای اعتبارسنجی و اولویت ‌بندی ابعاد و زیرمعیارها به کار گرفته شد. نتایج نشان داد بعد فرهنگی–اجتماعی با بیشترین وزن مهم ‌ترین بعد مؤثر است و در میان زیرمعیارها، آموزش و توانمندسازی نقش برجسته‌ای دارند. این پژوهش می‌تواند به‌عنوان مبنایی علمی برای طراحی سیاست ‌ها و برنامه ‌های هدفمند جهت تقویت و توسعه کنش ‌های داوطلبانه در سازمان ‌های مردم ‌نهاد و خیریه‌ ها مورد استفاده قرار گیرد.