چکیده: این تحقیق به بررسی تعادل هدفمند، تحلیل و رفع بحران های مالی بازنشستگی از طریق تکنیک پویایی سیستم ها پرداخته است. در این راستا، با شبیه‌سازی جریان درآمد و هزینه صندوق تأمین اجتماعی، دو روش اجباری و خویش‌فرما بررسی شده‌اند. مدل تحقیق با استفاده از رویکرد پویایی سیستمی طراحی و با نرم‌افزار ونسیم اجرا شده است. داده‌های مورد استفاده از منابع آماری رسمی کشور مانند مرکز آمار و بانک مرکزی گرفته شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که با کنار گذاشتن سیستم اجباری و ترکیب سیاست‌های بهبود اشتغال، موجودی صندوق‌ها در بلندمدت مثبت خواهد بود و تأمین اجتماعی در پرداخت مستمری بازنشستگان با مشکلی مواجه نخواهد شد. بررسی‌ها همچنین نشان دادند که کاهش 2 درصدی نرخ سود بازار سرمایه، به کاهش موجودی صندوق در سال 1447 منجر می‌شود، در حالی که افزایش 2 درصدی نرخ سود باعث افزایش موجودی صندوق خواهد شد. افزایش دوره اشتغال به میزان 2 سال، به رشد موجودی صندوق و کاهش فشار مالی بر آن‌ها کمک می‌کند، در حالی که کاهش دوره اشتغال و افزایش زودهنگام بازنشستگی، می‌تواند به کاهش شدید موجودی صندوق‌ها و بروز بحران‌های مالی منجر شود. همچنین، نتایج حاکی از این است که بحران‌های مالی تأثیر مستقیمی بر منابع مالی صندوق‌های بازنشستگی دارند و در صورت بهبود شرایط اقتصادی، موجودی این صندوق‌ها به تدریج افزایش خواهد یافت. در نهایت، کاهش بحران‌های مالی و افزایش دوره بازنشستگی، شرایط مناسبی را برای بهبود وضعیت مالی صندوق‌ها فراهم می‌کند و به تقویت ساختارهای اقتصادی کشور کمک می‌نماید. این مطالعه تأکید می‌کند که بهبود اشتغال و مدیریت مؤثر بحران‌ها می‌تواند به حفظ پایداری مالی صندوق‌های بازنشستگی و تقویت اقتصاد کشور منجر شود.