چکیده: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر رهبری اخلاقی بر عملکرد شغلی معلمان تربیت‌بدنی با نقش میانجی اشتیاق شغلی بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی و مقطعی است. جامعه آماری پژوهش را تمامی معلمان تربیت‌بدنی کشور عراق تشکیل دادند که با توجه به گستردگی جامعه، نمونه‌ای شامل 190 نفر از معلمان تربیت‌بدنی استان‌های بغداد و الانبار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه رهبری اخلاقی براون و همکاران (2005) با 10 گویه، پرسشنامه اشتیاق شغلی شافلی و همکاران (2006) با 9 گویه و پرسشنامه عملکرد شغلی بویل و همکاران (2019) با 3 گویه بود. روایی صوری و محتوایی ابزارها با نظر متخصصان تأیید شد و پایایی آن‌ها نیز از طریق آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS 3 و بر پایه مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که رهبری اخلاقی تأثیر مستقیم و معناداری بر عملکرد شغلی معلمان تربیت‌بدنی دارد. همچنین، رهبری اخلاقی تأثیر مثبت و معناداری بر اشتیاق شغلی معلمان دارد و موجب افزایش انگیزه، تعهد و درگیری آنان در فعالیت‌های شغلی می‌شود. با این حال، نتایج نشان داد که اشتیاق شغلی به‌تنهایی تأثیر معناداری بر عملکرد شغلی معلمان نداشته و در نتیجه، نقش میانجی آن در رابطه بین رهبری اخلاقی و عملکرد شغلی نیز مورد تأیید قرار نگرفت. به بیان دیگر، اگرچه رهبری اخلاقی موجب افزایش اشتیاق شغلی می‌شود، اما این افزایش اشتیاق در پژوهش حاضر نتوانسته است به‌طور معناداری به بهبود عملکرد شغلی منجر شود. در مجموع، نتایج پژوهش بر اهمیت رهبری اخلاقی به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی ارتقای عملکرد شغلی معلمان تربیت‌بدنی تأکید دارد و نشان می‌دهد توسعه رفتارهای اخلاق‌مدار در مدیران آموزشی می‌تواند نقش مؤثری در بهبود عملکرد کارکنان ایفا کند. از سوی دیگر، عدم تأیید نقش میانجی اشتیاق شغلی بیانگر آن است که احتمالاً عوامل دیگری در انتقال اثر رهبری اخلاقی بر عملکرد شغلی نقش دارند که بررسی آن‌ها در پژوهش‌های آینده ضروری به نظر می‌رسد.