چکیده: هدف: فعالیت بدنی یکی از مهم‌ترین راهکارهای غیردارویی برای بهبود سلامت سلولی و پیشگیری از پیری محسوب می‌شود. با این حال، هنوز مشخص نیست شدت‌های مختلف تمرینی چگونه بر شاخص‌های مرتبط با پیری سلولی از جمله فعالیت آنزیم تلومراز و سطوح سیرتوئین اثر می‌گذارند. بنابراین، هدف از این پژوهش بررسی اثر شدت‌های گوناگون تمرینی بر سطح سرمی آنزیم تلومراز و سطوح سرمی سیرتوئین در مردان بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون بود. شرکت‌کنندگان مرد سالم به‌صورت داوطلبانه انتخاب و در گروه‌های تمرینی با شدت‌های مختلف قرار گرفتند. آزمودنی‌ها طی دوره مداخله، برنامه تمرینی تعیین‌شده را اجرا کردند. نمونه‌های خون پیش از شروع و پس از پایان دوره تمرین جمع‌آوری شد و سطح سرمی آنزیم تلومراز و سیرتوئین با استفاده از روش ELISA اندازه‌گیری گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری مناسب و در سطح معنی‌داری 05/0>P تحلیل شدند. یافته‌‌ها: نتایج نشان داد شدت‌های مختلف تمرینی موجب تغییر در سطح سرمی آنزیم تلومراز و سیرتوئین شدند و پاسخ این شاخص‌ها به شدت تمرین وابسته بود. به طور کلی، شدت‌های متوسط و بالا نسبت به شدت پایین، اثر مطلوب‌تری بر افزایش این شاخص‌های مرتبط با سلامت سلولی و فرآیندهای ضدپیری داشتند. نتیجه گیری: به نظر می‌رسد انتخاب شدت مناسب تمرین می‌تواند از طریق افزایش فعالیت تلومراز و سیرتوئین، موجب بهبود سازگاری‌های سلولی، کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب و در نهایت حفظ سلامت ژنومی و کاهش روند پیری سلولی شود.