چکیده: کوچینگ آکادمیک رویکردی نوین و رو به گسترش در آموزش عالی است که باهدف حمایت همه‌جانبه از دانشجویان و ارتقای رشد فردی و حرفه‌ای آنان به کار گرفته می‌شود. پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل کوچینگ آکادمیک دانشجویان تربیت‌بدنی انجام شد. این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی طراحی گردید؛ به‌گونه‌ای که در بخش کیفی، ابتدا از طریق فراترکیب، پیامدهای کوچینگ آکادمیک برای دانشجویان شناسایی شد. جامعه آماری این مرحله شامل کلیه مقالات و پایان‌نامه‌های منتشرشده در پایگاه‌های منتخب بود که بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند و در نهایت 30 مطالعه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌های این مرحله پیامدهای کوچینگ را در قالب هفت مضمون اصلی طبقه‌بندی کرد. در گام دوم بخش کیفی، به‌منظور بررسی ابعاد ارائه و اجرای کوچینگ آکادمیک در رشته تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، از تحلیل مضمون بازتابی و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 13 کوچ حرفه‌ای فعال در ایران استفاده شد. نتایج این مرحله ابعاد کوچینگ آکادمیک را در سه مقوله پیامدها، موانع و چالش‌ها، و راهکارها سامان‌دهی کرد. در بخش کمی، به‌منظور اعتبارسنجی مدل استخراج‌شده، گویه‌های پرسش‌نامه بر اساس یافته‌های کیفی تدوین شد. جامعه آماری این مرحله دانشجویان رشته تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه‌های منطقه 9 آموزشی کشور بودند که 188 نفر در مرحله تحلیل عاملی اکتشافی و 200 نفر در مرحله تحلیل عاملی تأییدی به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. نتایج تحلیل عاملی، ساختار پنج‌بعدی پیامدهای کوچینگ آکادمیک را تأیید کرد و شاخص‌های برازش بیانگر انطباق مطلوب مدل پیشنهادی با داده‌های تجربی بود. تلفیق یافته‌های کیفی و کمی نشان داد کوچینگ آکادمیک در رشته تربیت‌بدنی و علوم ورزشی می‌تواند به‌عنوان چارچوبی بومی و نظام‌مند برای حمایت تحصیلی و حرفه‌ای دانشجویان عمل کند، مشروط بر آن‌که بسترهای ساختاری و فرهنگی لازم در دانشگاه‌ها فراهم شود. بدین‌ترتیب، مدل ارائه‌شده گامی در جهت بومی‌سازی و عملیاتی‌سازی کوچینگ آکادمیک در آموزش عالی ایران محسوب می‌شود.