چکیده: هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر رفاه ذهنی معلمان تربیت‌بدنی در مدارس عراق بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها، کیفی با رویکرد استقرایی بود. جامعه اطلاعاتی پژوهش در دو بخش کتابخانه‌ای و میدانی تعریف شد. در بخش کتابخانه‌ای، مقالات علمی مرتبط با رفاه ذهنی معلمان تربیت‌بدنی از پایگاه Google Scholar در بازه زمانی 2020 تا 2026 بررسی شد که پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، 14 مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. در بخش میدانی نیز 11 نفر از معلمان تربیت‌بدنی مدارس عراق به روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس اصل اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل فیش‌برداری از منابع و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته بود. به‌منظور اطمینان از اعتبار یافته‌ها از معیارهای قابلیت اعتبار، قابلیت انتقال، قابلیت اطمینان و تأییدپذیری بر اساس دیدگاه گابا و لینکلن (1981) استفاده شد. داده‌ها با بهره‌گیری از روش تحلیل مضمون و طی سه مرحله کدگذاری شامل مضامین پایه، سازمان‌دهنده و فراگیر تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که عوامل مؤثر بر رفاه ذهنی معلمان تربیت‌بدنی عراق در قالب 50 مضمون پایه، 10 مضمون سازمان‌دهنده و 4 مضمون فراگیر قابل طبقه‌بندی است. مضامین فراگیر شامل: عوامل فردی و شخصیتی (تاب‌آوری و تنظیم هیجان، تعادل کار-زندگی، اشتیاق شخصی)، عوامل شغلی (معیشت و امنیت شغلی، رضایت و درگیری شغلی، نگرانی‌های مرتبط با سلامت)، رفتارهای مدیریتی (حمایت مدیریتی، رهبری استرس‌زا) و محیط کاری و اجتماعی (روابط بین‌فردی و شبکه اجتماعی، منزلت و نگرش اجتماعی به رشته) بود. در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که رفاه ذهنی معلمان تربیت‌بدنی پدیده‌ای چندبعدی است و تحت تأثیر هم‌زمان مؤلفه‌های فردی، شغلی، مدیریتی و اجتماعی قرار دارد. ازاین‌رو، بهبود رفاه ذهنی این معلمان مستلزم توجه به حمایت مدیریتی، ارتقای شرایط شغلی، تقویت مهارت‌های روان‌شناختی فردی و بهبود نگرش اجتماعی نسبت به درس تربیت‌بدنی است. یافته‌های این پژوهش می‌تواند مبنایی برای سیاست‌گذاری آموزشی و طراحی برنامه‌های حمایتی در راستای ارتقای سلامت روانی و کیفیت زندگی حرفه‌ای معلمان تربیت‌بدنی در عراق باشد.