چکیده: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مشارکت در فعالیت‌های ورزشی بر خودکارآمدی و تاب‌آوری کارکنان وزارت ورزش کشور عراق بود. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت توصیفی- همبستگی و از لحاظ زمان مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان ورزشکار استان صلاح‌الدین عراق بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 182 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق سه پرسشنامه استاندارد تاب‌آوری اسمیت و همکاران (2008) با 6 سوال، پرسشنامه خودکارآمدی چن و همکاران (2008) با 8 سوال و پرسشنامه مشارکت در فعالیت بدنی شارکی (1997)با 5 سوال بود. جهت بررسی روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش از نظرات ده نفر از صاحب نظران‌ و اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و پایایی ابزار پژوهش با آزمون آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای بررسی فرضیات تحقیق از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس محور استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم‌افزارهای SPSS23 و Smart-PLS 4 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که مشارکت در فعالیت بدنی کارکنان بر تاب‌آوری و خودکارآمدی تأثیر مستقیم و معناداری دارد. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که افزایش مشارکت کارکنان در فعالیت‌های ورزشی می‌تواند به تقویت منابع روان‌شناختی آنان، افزایش توانایی مقابله با فشارهای شغلی و ارتقای اعتماد به توانایی‌های فردی در انجام وظایف کاری منجر شود. با توجه به این نتایج، پیشنهاد می‌شود سازمان‌ها و نهادهای مرتبط با کارکنان با فراهم کردن امکانات و برنامه‌های ورزشی منظم، زمینه مشارکت بیشتر کارکنان در فعالیت‌های بدنی را فراهم کنند تا از این طریق علاوه بر ارتقای سلامت جسمانی، به بهبود سلامت روانی، افزایش تاب‌آوری و تقویت خودکارآمدی آنان نیز کمک شود.