چکیده: هدف این پژوهش، بررسی تأثیر جو سازمانی بر عملکرد با در نظر گرفتن نقش تعدیل‌گری رفتار آوای معلمان تربیت‌بدنی بود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی-همبستگی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان تربیت‌بدنی مدارس استان صلاح‌الدین عراق در سال 1404بود که با استفاده از فرمول برآورد حجم نمونه در نرم‌افزار G-Power، تعداد 157 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد جو سازمانی جاو و لیو (2003)، عملکرد بویل و همکاران (2019) و رفتار آوای ون‌داین و لیپین (1998) استفاده شد. روایی ابزارها با نظر متخصصان و پایایی آن‌ها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (بالای 0.7 برای همه سازه‌ها) تأیید گردید. تحلیل داده‌ها با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار PLS انجام شد. یافته‌ها نشان داد که جو سازمانی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد (β=0.65, p<0.01). اما، نتایج مربوط به نقش تعدیل‌گری نشان داد که رفتار آوا تأثیر معناداری بر رابطه بین جو سازمانی و عملکرد نداشته و این نقش تأیید نشد. در نتیجه، می‌توان گفت که جو سازمانی به‌طور مستقیم و بدون واسطه‌گری رفتار آوا، بر عملکرد مؤثر است. این یافته بر ضرورت تمرکز مدیران آموزشی بر ایجاد و تقویت جو سازمانی مثبت به‌عنوان اهرمی کلیدی برای بهبود عملکرد معلمان تربیت‌بدنی تأکید می‌کند.